എന്റെ ഗുൽമോഹർ

എന്റെ ഗുൽമോഹർ.
 * * * *
ഹൃദയ തീരത്തിലെന്നും
വിടർന്ന ചിരിയുമായ് ,
വേനൽ ചൂടിലും
വാടാതെ, നീ
കാത്തിരുന്നെങ്കിലും,
അടച്ചിട്ട മുറികളിലെ
തിരക്കിട്ട യാത്രകളിൽ
പൊടി പിടിച്ച
ജനാലകൾ
തന്നതൊക്കെയും
നിറംകെട്ട കാഴ്ചകൾ ...
ചോരപ്പൂക്കളാൽ 
കയ്യൊപ്പു ചാർത്തിയ
കാലത്തിൻ 
കലണ്ടറിൽനിന്ന്
" മെയ് "പടിയിറങ്ങവേ,
പിൻതിരിഞ്ഞൊന്നു
നോക്കിടാതെ
യാത്രയാകാൻ
നിനക്കാകുമോ ,
വരിക വീണ്ടും
വർദ്ധിത 
വീര്യത്തോടെ
നീ തന്ന പ്രണയത്തിന്റെ
സ്മരണകൾക്കേറെ
നിറച്ചാർത്തുമായ്...
എരിഞ്ഞടങ്ങുമൊരു
വേനലറുതിയിൽ
നിന്നെക്കുറിച്ചൊരു
വരിയെങ്കിലും
കുറിക്കാതെ
എങ്ങിനെയാണെനിക്കും
ഇടവപ്പാതിയിലേക്ക് ...
നീയില്ലാതെ എൻ വർഷങ്ങൾ
 പൂർണമാകില്ലയെൻ പ്രിയേ
മടങ്ങി വരില്ലെയെൻ പൊൻ വസന്തമായ് ..

Popular posts from this blog

പെണ്ണൊരുക്കത്തിന്റെ ഉള്ളൊഴുക്കുകൾ

അലമാരകൾക്കിടയിലെ ആളനക്കങ്ങൾ

കഞ്ചാവാടാ നല്ലത്